Tövbesizlik neyin işareti ?

Hepimiz Allah’ın kulları olarak az veya çok günah işliyoruz. Rutin aralıklarla beden ve çevre temizliği yaptığımız gibi ruh temizliğini de yapmamız gerektiğinin farkındayız. Belli aralıklarla yenilenmezse insan ruhu köhne bir eve dönüşebilir. Yıpranır, kirlenir, oradan oraya savrulur.

Fakat ne hikmetse dilimiz ve kalbimiz tövbeye yanaşmıyor? Ya kandil gelsin diye veya Allah korusun, büyük bir günah işleyelim diye bekliyoruz tövbe etmek için. Halbuki sık sık tövbe ırmağına dalıp kirlerimizden arınmamız gerekmez mi?

Bizi tövbeden alıkoyan nedir ? Bizden para mı istiyorlar yoksa tövbe etmenin belli bir kotası mı var ? Yoksa tövbe etmek ayıp mı? Tövbe edersek Rabbimiz “Ne çok günah işlemişsin, gelme bir daha huzuruma “mı diyecek ?

Niye tövbeye yanaşmıyoruz ?

Şeytanın önümüze çıkardığı manileri şöyle sayabiliriz:

Günahı tekrar etme endişesi

Tövbe edeceğiz ama ya yeniden aynı pisliğe bulaşırsak? Yine yine tövbeyi bozan olmamak için tövbe etmeyi erteliyoruz. Halbuki kabul etmemiz gereken bir olgu, insanoğlunun hata yapmaya müsait bir yapıya sahip olduğudur. Yani günah işlememenin garanti olduğu bir zaman dilimi asla gelmeyecek. Ne kadar çabalasak da ister istemez günahlara dalacağız. Bu nedenle tövbeyi bozma korkusuyla tövbe etmemek beyhude bir davranıştır ve şeytanın telkinidir. Halbuki tövbe etsek o günahı yapmamak için daha fazla çaba harcayacağız. Biz tövbe edelim. Bozsak bile yine tövbe edelim. En azından hedefimiz, mücadelemiz belli olur. Daha az günah işlemiş oluruz.

Tövbeye hazır olmama

Tövbe etmek için bazı ön hazırlıkları yapmak gerekir. İşlediğimiz günahlardan tiksinmek, tövbe etmeyi canı gönülden istemek, yeniden günah işlememeye kararlı olmak, kul hakkı borçlarını ödemek, küstüklerimizle barışmak gibi. İnsan bunlara yapmaya hazır olmayınca da tövbeye de yanaşmıyor. Halbuki tövbe kapısı daima açık. Tövbe kapısı daima açık ama biz kapıyı tıklatmaktan imtina ediyoruz.

Tövbe etmek için hazır olmayı beklemek yerine imanımızı artırmaya çalışmalıyız. Hiçbir şey yapmadan tövbeye hazır hale gelemeyiz. Allah’ı daha çok anmalı, Kuranı Kerim okumalı, kazaya kalan ibadetlerimizi yerine getirmeliyiz. Bu şekilde Allah’a yaklaşır, pas tutmuş kalbimizi bir nebze olsa da imani hakikatlerle yoğurabiliriz. İbadet ettikçe Allah’a yaklaşırız ve tövbe iklimine girebiliriz.

Dünyaya dalma

Günahlarımızın farkındayız ama dünya işleri o kadar üzerimize geliyor ki başımızı kaldıramıyoruz. Üstelik de ileride tövbe etmeye vaktimizin olacağını düşünüyoruz. Zararın neresinden dönülürse kardır deyip günahlardan dönmek  yerine üzerimizdeki yükleri biriktirdikçe biriktiriyoruz.

Düşünelim; tövbe etmeye mani olan şeyler acaba ne kadar önemli ? Komşu ile didişmek, haftasonu oynanacak maç için tahminlerde bulunmak, iş yerindeki konumu güçlendirmek için yalakalık yapmak vesaire…

İşte tövbe etmeye mani olan dünya işleri böyle şeyler. Şeytan bizi böyle saçmalıklarla oyalıyor. Buna müsaade etmeyelim. Ağzımız her zaman dualı olsun. Tövbe ikliminde yaşayalım

Bu yazı 916 kere okundu.
  • Site Yorum

Bir adet yorum var.

  1. derya dedi ki:

    allah bizi tevbesizlerden etmesin, amin

Bir yorum bırak